گفتگوی هیئت رزمندگان اسلام با حاج منصور ارضی

نوکر اهل بیت(ع) از جوانی خودش باید گریه کن باشد که این گریه معرفت می آورد و نمی گذارد که هر طور وبا هر سبک و آهنگی برای امام حسین(ع) بخوانید. عوارض و معضلاتی که در هیأت ها هست متأسفانه اکثر از مداح ها شروع می شود.

حاج منصور ارضی نیاز به معرفی ندارد و کمتر کسی است که از نوای روحانی او کمال استفاده را نبرده باشد. صاحب نفسی که در استادی اوهمین بس که بسیاری از مداحان بزرگ و شهیر این روزهای کشوردرپای منبر او رشد کرده اند و به جامعه معرفی شده اند و همیشه و هر جا حق شاگردی را به جای می آورند و از استاد خود به نیکی یاد می کنند. در آستانه ی ماه محرم به همت شاعر آیینی، حاج جواد حیدری ، گفتگویی با این پیرغلام اهل بیت ترتیب داده شد. در ادامه این گفتگو را با هم میخوانیم:
هیأت: ضمن عرض سلام و آرزوی سلامتی و توفیقات روز افزون برای حضرتعالی، در ابتدا بفرمائید شما چند سال دارید و محل تولد شما کجاست؟
در مورد سن باید عرض کنم که آنچه خرج خدا و اهل بیت شده باشد آن عمر واقعی است، ولی سن دنیایی حدود 60 سال. محل تولد من تهران ، یکی از محله های خانی آباد است که اسم جدیدش تختی است تقریباً همسایه مرحوم تختی بودیم.

هیأت: حاج آقا ارضی، شاید سئوال خیلی از مداحان جوان و عزیزانی که تازه قدم در عرصه مداحی اهل بیت(ع) گذاشتند این باشد چه کنیم که یک مداح مخلص شویم تا ساحت مقدس امام حسین(ع) به ما نظری کند؟

بحث اخلاص در روایات ما زیاد آمده در تعقیبات نماز مغرب داریم "والاخلاص فی عملی" اخلاص در ذکر، اخلاص در راه رفتن و ... یعنی همه چیز با اخلاص باید باشد. مخالف خود نمایی است، مخالف ریاست است، راه رسیدن به آن تمرین است. کجا ریا می شود کجا نمی شود. در خواندن حدود برای خود قرار دهید. حالا چون مجلس گرفت دو خط دیگه بخوانم، این کارها به مرور ممکن است خدای نکرده اخلاص را در نوکری شما کمرنگ کند اگر گفته اید دو خط، ادامه پیدا کند و بیشتر شود آن خواندن ریاست. غفلت اخلاص را به زمین می زند. توسل در خلوت این اخلاص را نگه می دارد. زمینه اخلاص، نیت صادقانه است. که یکی از ارکان بندگی است. اخلاص با شک هم مخالف است طرف شک می کند که حالا من این کاری را که کردم آیا اخلاص بود یا ریا؟ باید ببیند در درونش چه اتفاقی می افتد، برنده است یا بازنده، برای خودش می خواند یا مردم ویا اهل بیت(ع).

هیأت: بعضی از مداحان بهترین روضه ها را قرائت می کنند ولی مستمع آن حال معنوی را نمی گیرد چطور باید یک مداح دارای سوز صدا و نوای خدایی و صاحب نفس شود؟

اخلاص، توجه به عبادت که دستور اهل بیت(ع) است. چه واجب و چه مستحب. مداح باید به عبارات و نکاتی که اهل بیت گفتند برای رشد یک انسان مومن توجه کند. آدم هر چه با اخلاص تر بشود و هر چه به دستورات دین توجه کند این موثر تر است. تأثیر کلامش بیشتر می شود. شاید هر کسی این تأثیر کلام را ندهند:

صفای اهل سحررا به هر کسی ندهند نگاه نیک نظر را به هر کسی ندهند
توبی هنرکه به خواب و خیال دل بستی معطلی که هنر را به هرکسی ندهند
توجه به موقعیت ها و وقت ها شود. خود مداح آماده باشد. اولین آمادگی این است که آن مصیبت را قبول داشته باشد نه فقط ارائه طریق بدهد. چون ارائه طریق همه می دهند. هم صحبت با آدمی که آلوده است اثرگذار است، موضوع دیگر آنکه در خلوت، خودش را بد بخت تر و بیچاره تر از همه بداند، این هم اثرگذار است، حدیث نفس در خلوت استغفار است. مثلاً در مجلس هست ولی یک استغفار در خلوت انجام می دهد. استغفار یه سرعت اثر می گذارد. مقلب القلوب، غفارالذنوب، این ها سرچشمه فیض هستند. مظهر ستارالعیوبی اند. تأثیر کلام را هم از خودشان بخواهیم. خودمان را در اختیار ایشان می بینیم. لذا یکی از خصلت های حاج آقا آرام این بود که می گفت من مدت ها گریه می کنم تا این شعر را می نویسم.
هیأت: زهدو بی رغبتی به دنیا در وجود یک مداح اهل بیت علیهم السلام چگونه باید نمو داشته باشد؟

زهد از بهترین مقامات نوکری است که او در یک مجلس عالی از خود بگذرد، اگر گذشت نتیجه می گیرد، زهد به این است که یک وقت باید بخوانی زهد را بیاوری ظاهر کنی تا مردم درس بگیرند یک وقت در باطن باید از خود بگذری از حقت بگذری. زهد در نوکری باعث تأثیر کلام می شود یعنی ساده ترین شعرها را می خواند ولی در روضه موثر می شود تأثیر کلام می گذارد و طرف اصلاً حالش عوض می شود. مثلاً من می خواهم بروم بالای منبر با نفسم یه عده دروغگو یا غیبت کننده را که اصلاً توجه و شناختی به ارکان و حدود دینی ندارند را متحول کنم. من خواننده باید یک زهد قوی داشته باشم درون من هر دو تا حالت هم توسل با سین و هم توسل با صاد اینقدر باید قوی باشد که نتیجه اش این باشد که اینهایی که خدانکرده گناه کرده اند یا به گناه افتاده اند اینها تکان بخورند. در میان خوانندگان بعضی ها را داریم که اینطوری فکر می کنند، می گویند ما کاری نداریم ما شعرمان را می خوانیم و می رویم می خواهند گریه کنند یا نکنند ما پولمان را می گیریم می رویم، این آمده داد و ستد کند نیامده کمک به دین، این تاجر به جای اینکه نوکر باشد عالم باشد زاهد باشد، این اصلاً تجارت منظورش بوده است منتها این راه را یاد گرفته راحت تر تجارت بکند، ولی نمی داند بن بست هم دارد. این زهد وقتی خرد می شود در نوکری، می بینی که وقتی یک جا دارند می خوانند این کوتاهترش را می خواند که بازار آنها بگیرد می آید می نشیند منبر کوچکترین آدمی که مثلاً دارد می خواند گوش می دهد و گریه می کند می گوید اگر بنا به استفاده است خودم استفاده کنم نمی گوید حالا خوب بگذار این بخواند بعد من روی دستش می خوانم این زهد ندارد که اینجوری فکر می کند یا می افتد به وادی کشتی گرفتن خیلی هااین وسط به کشتی می افتند و سیر عملی شان و اخلاصشان خراب می شود.

هیأت: امسال که مصادف است با سال حماسه سیاسی و حماسه اقتصادی مداحان ما چگونه می توانند در کسوت حماسه سازان سیاسی و اقتصادی در آیند؟

بسیار زیبا سئوال کردید اول من یک مقدمه ای را عرض کنم، ما باید حماسه سازانی که برای سربلندی میهن اسلامی ما زحمت کشیدند را لااقل بشناسیم این حماسه سازانی که برای انقلاب ما و برای دین ما جانفشانی کردند پشت جبهه ها هم، زمانی هر جا را نگاه می کردی واقعاً بهشت را می دیدی ایمان به چشم می آمد نگاه می کردی بعضی از پشت جبهه ای ها زیبا تر از خط مقدمی ها حماسه آفرین بودند.

نکته بعدی اینکه نوحه خوانها، شعرا، روضه خوانها، گویندگان، خطیبان همه باید قرآنی فکر کنند باید دید چه کسی قرآن می خواند و چه کسی از قرآن پند می گیرد؟! شاید قرآنی که از صداو سیمای عربستان سعودی پخش می شود بیشتر از هر جای دیگری باشد ولی کفرشان و کمک شان به آمریکائیها، صهیونیست ها و به کلی جبهه ی کفر از همه جای دیگر هم بیشتر است. ما می گوییم از سنت خارج نشویم و در روضه ها و نوحه ها بهترین باشیم ولی مسئله اینجاست که درس بگیریم. ما می گوییم حماسه سازی کنیم آنچه مقام معظم رهبری در ابتدای سال فرمودند ملاک قرار دهیم بهترین تبعیت از رهبری مخالفت نکردن با ایشان است. یعنی ولایت مداری فقط به زبان نشود. وقتی رهبری می گوید سال حماسه سیاسی و حماسه اقتصادی این باید پیگیری شود.

هیأت: نقش یک مداح یا ستایشگر در روشنگری اجتماعی و مسائل سیاسی باید چگونه باشد؟

روشنگری در جامعه خود یک عبادت و تکلیف الهی است . روشنگری نباید شخصی و جناحی باشد. باید برای دین و رضای الهی باشد. یک مداح اول از اینکه باید خودش اهل بصیرت و معرفت باشد. در تعقیبات نماز صبح می خوانیم خدایا ! عنایتی کن تا قلبم کور نشود "ولم یترکنی عمیان القلب" سیاست هم اگر در عمل باشد سیاست حقیقی است ولی اگر زبانی و ظاهری باشد سیاسی بازی می شود، سیاست یعنی درایت! بعضی ها سیاست را مکر تعریف می کنند وروی آن را پوشش می دهند. سیاست حق برای اهل بیت است آنها "وساسه العباد" هستند. سیاست واقعی یعنی یک قهرمان ملی ما که یک گام مانده مدال طلا را برای خود و میهنش تصاحب کند و افتخار برای ملت بیافریند ولی با اقتدار، افتخاری بالاتر را به دست می آورد و آنهم مبارزه نکردن با حریف غاصب صهیونیسمی است.
هیأت: حاج آقا چه توصیه هایی به مداحان جوان دارید؟

نوکر اهل بیت(ع) از جوانی خودش باید گریه کن باشد که این گریه معرفت می آورد و نمی گذارد که هر طور وبا هر سبک و آهنگی برای امام حسین(ع) بخوانید. عوارض و معضلاتی که در هیأت ها هست متأسفانه اکثر از مداح ها شروع می شود. چرا باید در دعای کمیل می گوئیم" اللهم اغفرلی الذنوب التی تحبس الدعا". باید این جمله دعای شب و روز ما باشد. خدا به موسی(ع) می فرماید من تو را دوست دارم چون مثل بچه ها گریه می کنی. مداحی که گریه ندارد چرا آمده مداح شود؟! اصلاً جای تعجب دارد. دیگر این است که مداح خواسته یا ناخواسته نباید موجب خوار کردن مداح دیگری شود. مثلاً گاهی شما را دعوت می کنند به هیأتی که مداح دیگری را که آنجا نوکری می کند خوار و خفیفش کنند. اینجا تو باید بازنده باشی تا آبروی یک نوکر دیگر را حفظ کنی. خدا رحمت کند شهید غلامعلی رجبی را این حرف مال ایشان است، می گفت: وقتی بین مداح ها کشتی میشه تو بازنده باش و برو. نکته بعدی این است گاهی اوقات معظلاتی پیش می آید که پای دین وسط می آید. امیرالمومنین(ع) چه کرد؟ حکومت را رها کرد و خانه نشینی اختیار کرد. اگر چنین مشکلاتی خدای نکرده در هیأت ها پیش آمد نوکر هم باید مبارزه کند. چون این هیأت ها تضمین کننده انقلاب است. هیأتی که از نظر فکری سیاسی و عقیدتی به خط فکری مداح نمی خورد بر او واجب است که آن هیأت را رها کند. اگر انتقادی به عملکردها دارند حرفی نیست ولی اگر اساس خط فکرشان ضد انقلاب و بی توجهی به رهبری است نباید در آن هیأت بمانیم.

هیأت: در پایان ضمن تشکر از جنابعالی ، اگر مطلبی مد نظر دارید بفرمائید؟

جا دارد در اینجا اشاره کنم به مطالبی که طی چندین جلسه در جمع ستایشجویان عزیز عرض نمودیم تحت عنوان "منشور نوکری اهل بیت(ع)" که برگرفته ازدعای امام زمان(ع) است مراحل چاپ و انتشار آن در حال انجام است و ان شاالله به زودی به صورت کتابی عرضه خواهد شد.

/ 0 نظر / 5 بازدید