گفتگو با حاج عبدالرضا میررجب مداح با اخلاص خاندان عصمت و طهارت ع

حاج عبدالرضا میررجب مداحی وارسته و پرهیزگار کسی که رسالت نوکری وی متفاوت با ذاکران خوب و قوی در سرزمین قیام پانزده خرداد است ،دریک کلام استاد روضه ،کمتر کسی را میتوان دید که پای روضه وی ننشیند و اشک نریزد ،ذاکران ورامین وی را افتخار شهرستان و فخر المادحین خود  نام میبرند ،تکیه شاه حسین ،مسجد خاتم الانبیا ،گلزار شهدای سید فتح الله ..منزلگه دوستداران روضه های ایشان است ،بیش از پنجاه سال افتخار نوکری اهل بیت (ع) را بر دوش میکشد و مردم دیار این شهرستان و شهرهای مجاور احترام خاصی به برکت  اهل بیت ع بر ایشان قائلند و حتی در مراسم ترحیم فرزند وی که شهرستان ورامین سراسر از غم و اندوه شد اساتید مشهور مداحی کشور همچون ،حاج منصور ارضی ،حاج علی انسانی ،حاج محمد نوروزی ،حاج غلامرضا سازگار ،حاج اسماعیل اخباری ،حاج حسن شیرازی ،حاج محمد مرتضوی ،برادران منتظر ،و ... بپاس سالها نوکری این مداح با اخلاص اهلبیت به روضه خوانی پرداختند .

 به گزارش پایگاه اطلاع رسانی صدرایی گفتگوی با حاج عبدالرضا میررجب صورت گرفته است که در ادامه میخوانید   

 از اینکه ما را به محضرتون پذیرفتید ممنونم. ما بنا به پیشنهاد دوستداران شما اینجا هستیم. آنهایی که دوست دارند شما را بیشتر بشناسند و از تجربیات شما استفاده کنند. امیدوارم بیانات امروز شما چراغ راه تمام ذاکران آل الله واقع بشود …

استاد از خودتون بگید و از اولین قدمهایی که در این مسیر برداشتید تا به اینجا برسید. بسم الله الرحمن الرحیم. بنده متولد ۱۳۲۶ در شهرستان ورامین هستم . خواندن را از مدرسه با قرائت قــــرآن شروع کردم . در مدرسه اسلامی درس می خواندم و چون صدای خوبی داشتم از هفت سالگی تا ده سالگی سر صف قرآن می خواندم بعد از اینکه مدرسه اسلامی از طرف رژیم طاغوتی جمع شد من به مدرسه ی کوشیار رفتم که مدرسه بسیار بزرگی بود و کلاسهای زیادی داشت . معلم دینی ام آقای مقیمی بسیار متدّین بود که در آن زمان در مدرسه ، ایشان نماز جماعت تشکیل داد و من را به عنوان امام جماعت بچه ها انتخاب کرد . قرآن را که در آن مدرسه یاد گرفته بودم ، نماز را هم در این مدرسه یاد گرفتم و همین باعث شد که من آرام آرام آدم مذهبی بشوم

 

با فضای هیآت از چه زمانی آشنا شدید ؟ من نوجوان دوازده ساله ای بودم که شب های جمعه دعای کمیل می خواندند در خانه ها و من هم شرکت می کردم و قرآن شروع جلسه را می خواندم . بعد که با دعای کمیل و زیارت عاشورا آشنا شدم و آنقدر عشق به مداحی کردن داشتم که دعای کمیل را به من واگذار می کردند و من وسط دعا ، مناجات و روضه هم می خواندم .

در این مسیر در محضر چه اساتیدی بودید ؟ در ورامین چون کسی نبود که به من کمک بکند ، من به تهران و هیآت بزرگ تهران مثل هیآت بنی فاطمه میرفتم . در این مسیر با حاج علی آقای انسانی آشنا شدم که در منزل خودشان روضه خوانی داشتند . من که می رفتم ایشان به من میدان می دادند و من در مجلس ایشان روضه می خواندم و ارتباط خوبی داشتیم . همچنین از محضر آقای علّامه که شاعر هم بودند و کتاب داشتند استفاده های زیادی می کردم

درباره ی هیآت تکیــه شاه حسین بگید . سال ۱۳۴۳ در تهران با هیآتی آشنا شدم به نام محبان علی بن ابیطالب . تمام کسانیکه در این هیآت بودند افراد مسن بالای ۶۰ سال بودند . وقتی این پیرمردها شروع کردند به سینه زدن ، به قدری زیبا سینه زنی کردند که آن شب من از ذوق احساس می کردم مرده ام و دوباره زنده شده ام . وقتی از آنجا برگشتم هیآتی را تشکیل دادم به نام محبان علی بن ابیطالب ، به عشق آن هیآت ! چند سال در آن هیآت خواندم و گاهی از آقای سازگار دعوت می کردم ایشان به ورامین می آمدند . چندین سال در هیآت های مختلف ورامین خواندم تا این که شاخصان و بزرگترهای شهر من را به امامزاده شاه حسین دعوت کردند . فضــای هیآت کوچک بود امّا کم کم با حمایت مردم چند خانه ی اطراف امامزاده شاه حسین را خریداری کردیم و به فضای هیآت اضافه کردیم که این اضافه سازی فضا هنوز هــم ادامه دارد. روند هیئت را طبق همان الگوئی که دیده بودم ادامه دادم و به برکت امام حسین علیه السلام رونقی داشت و دارد که مشتاقان حضور در این جلسات به گفته دوستان مورد وثوق از شهرهای پیشوا و قرچک و شهرری می آمدند اما ما آنها را نمی شناختیم ، حاجت ها می گرفتند و نذری می دادند . الان سالهاست که من در همان هیآت شاه حسین مشغول خدمت هستم و منهای مداحی در این هیئت ،هر کاری از دستم برآید دریغ نکرده و نمیکنم!

 

- با توجه به اینکه در دهه ی فجر هستیم ، از خاطرات انقلاب و نقش هیآت ها و مادحین در انقلاب برامون بگید : انقلاب اسلامی ما ، از هیآت ها شروع شد ، مادحین نوحه هایی می خواندند که انقلاب بود و به دستگاه شاه طعنه می زد و باعث آگاهی مردم می شد ، نوحه ها دهان به دهان بین مردم می گشت و آنها را جذب هیآت ها می کرد . این شعارها و شعر ها چون منطبق بر راه امام حسین (ع) بود در دل مردم شور انقلابی به وجود می آورد . روحانیون آگاه ، احادیث امام حسین را برای مردم بیان می کردند و مردم را به جوش و خروش بر علیه رژیم فاسد شاه می انداختند . آن زمان شاعری بود به نام منتظر که نوحه های انقلابی می سرود و ما می نوشتیم و در سطح شهر بالای ماشین می ایستادیم با آقای دلاوری می خواندیم . حسین پیشاهنگ انقلاب است کردار او کردار بوتراب است کی تشنه لب از بهر جرعه آب است مقصود او بود تبلیغ اسلام لعنت بر این نظام خودکام وقتی امام می خواستند به ایران بیایند و فرودگاه بسته شد ما شعار می دادیم : این خائن این مزدور با این همه خونخواری حالا شده فراری مرگ بر شاه بگو مرگ بر شاه که یکی از دوستان با نگرانی می گفت آقای میر رجب ،این تیر برق ها را میبینی؟ هر تکه از گوشت بدنت را به این تیر برق ها آویزان می کنند! (لبخند)

آیا سیاست در هیآت شما جایی دارد ؟ بله ، همانطور که گفتم بنده قبل از انقلاب فعالیت سیاسی می کردم و اشعار انقلابی می خواندم و الان هم با وجود مخالفت بعضی ها امّا همچنان مسیر قبلی ام را ادامه داده ام و پیرو خط انقلاب هستم.

به نظر شما یک مداح چطور می تواند با مستمع ارتباط برقرار کند ؟ مداح باید یک روانشناس باشد . همانطور که یک پزشک روانشناس تا به بیمارش نگاه می کند بخشی از بیماری او را تشخیص می دهد ، یک مداح هم با نگاه کردن به مردم حاضر در جلسه باید تشخیص بدهد که او چه می خواهد ؟ قصیده می خواهد؟ باید کم بخوانی ؟ زیاد بخوانی ؟ روضه یا نوحه بخوانی؟ مورد دیگر هم اینکه ، همانطور که مردم به یک مداح احترام می گذارند آن مداح هم باید به اندازه وسع خودش به مردم احترام بگذارد و باید قدر مردم را بداند چون این مردم خیلی به روضه خوان امام حسین علیه السلام احترام می گذارند ، پیش پای او بر می خیزند ، با اینکه ما نه عالم هستیم، نه فقیه ، نه مجتهد ، نه با سواد . کسانیکه سرهنگ و تیمسار هستند و می ترسی با آنها سلام علیک کنی به احترامت جلوی پایت می ایستند و می گویند نوکر امام حسین علیه السلام است

 

-نظرتون رو راجع به سبک هایی که امروزه توسط مداحان جوان خوانده می شود بفرمائید. من با سینه زنی و شور خوانی مخالف نیستم امّا معتقدم مجلس اهلبیت باید بسیار سنگین برگزار بشود چون خود آن بزرگواران که انوار الهی هستند در جلسه ی روضه حاضر هستند . بنابراین باید ادب را رعایت کرد و از بالا و پایین پریدن و سر و سینه خراشیدن های بیجا و شلوغ بازیهایی که باعث می شود مجلس از حال عزاداری خارج بشود ، پرهیز کرد . ما نباید سبک هایی که خوانندگان زن غربی اجرا کرده اند را روی اشعاری که مرتبط به اهل بیت علیهم السلام است بگذاریم . این سبک ها آلوده است . اینها بدعت در دین است . اینها حرام است و باید جوابگوی اهل بیت باشند . بنده در مهدیه تهران مجلس دعای ندبه ی حاج آقای کافی رحمت الله علیه می رفتم ، مجلس بسیار هم شلوغ بود ، بعد از آن روضه های شیرین ایشان ، آقای علّامه می خواند، حیف که آن مجالس ضبط نشد وگرنه الان متوجه می شدید که آن مجالس با این سبک های امروزه اصلاً قابل مقایسه نبود. امروزه می بینیم بین دو هیآت بر سر مدل سینه زدن اختلاف است . او می گوید تک باید بزنیم این می گوید سه ضرب باید بزنیم . اینها به نظر من درست نیست . مجلس امام حسین جای تاخت و تاز نیست . نام این بزرگوار باید در نهایت ادب و به صورت کامل ادا بشود تا حق آنها در روضه ادا بشود . وقتی ما یقین بدانیم که در جلسات روضه اما زمان علیه السلام حاضر می شوند و عزاداری می کنند و در بین ما می نشینند دیگر هر سبکی را نمی خوانیم و دقّت بیشتری می کنیم .

 

-بفرمائید از چه اشعاری استفاده می کنید و نظرتان راجع به شعر چیست ؟ بنده شب های جمعه در ابن بابویه شهـرری مجلس بزرگان می رفتم . دعای کمیل می خواندند تا نماز صبح. تمام مداحان بزرگ آن زمان در آن مجلس حاضر می شدند . حاج آقا جواد خلیل آنجا تشریف می آوردند، ایشان شاعر بودند ، وقتی می خواندند شعرشان را به هر کسی نمی دادند . ایشان به ما یاد دادند که شعر باید دست شعرخوان باشد تا بتواند شعر را از کار در بیاورد و حقش را ادا کند . ایشان برای اشعارش خیلی زحمت می کشید و اشعارشان پرمغز و عالی بود. بنده در مجالس ایشان شرکت می کردم و شعرهایشان را یادداشت می کردم و می خواندم . اشعار حاج علی انسانی و استاد سازگار را می خواندم و قصیده خوانی را از حاج احمد شمشیری یاد گرفتم که مداح بسیار بزرگی بود . صد الی صد و پنجاه بیت را از حفظ می خواند . مستمع ما می فهمد که ما چه می خوانیم . بنابراین باید خودمان روی شعرمان تسلط داشته باشیم . جایی اگر مفهوم کلمه ای را نمی دانیم از کسانیکه می دانند چه از ما بزرگتر باشند و چه کوچکتر ، سوال کنیم ، خودمان بفهمیم و بعد برای مردم بخوانیم . شعر خوب یکی از سرمایه های یک مداح است . اشعاری استفاده می کنیم که برگرفته از احادیث باشد

- میانه تان با مطالعه چطور است ؟ یک مداح باید اهل مطالعه باشد ، بنده لحظه ای از مطالعه غافل نیستم و از همان شروع کارم هم سراغ کتاب های ضعیف نرفتم . کتاب هایی که احادیث معتبر داشتند رو مطالعه می کردم . مانند کتاب های منتهی الآمال ، نفس المهموم ، جلاء العیون ، منهاج الدموع ، کتاب ۱۲ جلدی براهین الشّریعه و کتاب های خصایص الحسینیه شیخ جعفر شوشتری که بیداد کرده است .

 

 

 - در مورد صله گرفتن یک مداح برامون بگید : بنده اعتقادم بر این است که اگر ما بدانیم امام حسین (ع) دستمان را گرفته و ما را در این وادی قرار داده و خودشان هم زندگی امان را اداره می کنند دیگر قیمتی برای روضه هایمان تعیین نمی کنیم. بسیاری از مواقع نزدیکان من از من سوال کرده اند که شما از چه راهی امرار و معاش می کنی با اینکه در خانه هستید؟ اهل بیت چنان برکتی به زندگی من داده اند که هیچ وقت تمام شدنی نیست، به عنایت ائمه اطهار بنده ۱۸ سفر حجّ تمتّع به جهت معاونت و خدمت و مداح کاروان رفته ام و نه تنها هیچ پولی نداده ام بلکه من را با عزّت و التماس برده اند و یک پولی هم به من نداده اند و این هیچ نیست مگر روزی ای که آنها عنایت کرده اند .دوستان میدانند هر مجلسی شرکت نمیکنم و برای هیچ مجلسی نرخی تعیین نکرده ام با اینکه عده ای از دوستان که پیشکسوت در مداحی هم هستند هزینه های کلانی را تعیین می کنند . همچنین با خدای خودم عهد بسته ام که مجالسی را که برای شهــدا می روم هیچ پولی نمیگیرم. خداوند قبول بفرماید .

 

- چطور می توانیم جوانان را به مجلس هیآت جذب بکنیم ؟ جوان ها خیلی خوب هستند ، عاشق اهل بیت هستند و به هیآت علاقه دارند . بارها دیده ام جوانی را که شاید ظاهر مناسبی نداشته اما آمده و دست به کار هم شده ، دیگران اعتراض کرده اند که او را با این قیافه چرا به کار گرفته اید ؟ اما بنده می گویم باید به آنها مجال و فرصت داد . جوانها عاشق مداح هستند . شاید برای سخنرانی در مجلس حاضر نشوند اما برای روضه خوانی می آیند ، مداح باید از هر راهی که می تواند باید آنها را جذب کند امّا نه با خلاف و نه با بدعت

به مداحان حوان چه توصیه ای می کنید ؟ هر کاری یک سرمایه ای می خواهد ، سرمایه ی یک مداح مطلب خوب ، روضه ی خوب، ادب و اخلاص است ، زبانی که ذکر امام حسین را می گوید تهمت نمی زند ، دروغ نمی گوید ، غیبت نمی کند ، ما باید اهل عمل صالح باشیم ، باید روی خودمان کار کنیم ، هر چقدر ما بگوئیم جوان نماز بخوان و روزه بگیر اما خودمان اهل عمل نباشیم محال است این حرف اثر بگذارد. غرور و خودخواهی را در مجلس امام حسین کنار بگذارید و خودتان را برای آقا بشکنید و مطمئن باشید نه تنها با این شکستن کوچک نمی شوید بلکه عزّت پیدا میکنید . من خودم در هیآت غذا می پزم ، غذا هم پخش می کنم ، دستشویی های هیآت را هم نظافت می کنم و این کارها را نه تنها کوچک شدن نمی دانم ،

- لیلای دل شما کدام یک از این ذوات مقدّسه هستند ؟ امام عسکری (ع) می فرمایند: زمانی که خداوند آدم و حوّا را آفرید ، مباهات کردند که خدا بهتر از ما را نیافریده . جبرئیل ازطرف خداوند نازل شد و آنها را به فردوس اعلی برد ، وقتی آن دو وارد شدند دیدند خداوند درختی از نور آفریده و دختر زیبایی از نور بر این درخت جلوس کرده ، این دختر تاجی از نور بر سر دارد ، گردنبندی از نور بر گردن و دو گوشواره از نور بر گوش دارد . مات و حیران نگاه کردند و پرسیدند این کیست ؟ فرمود: این دختر پیغمبر آخرالزمان است ، نامش فاطمه است، تاج نوری که بر سر دارد پدرش محمد است ، آن گردنبند نورانی همسرش علی بن ابیطالب و آن دو گوشواره فرزندانش حسن و حسین هستند . بنده هم علاقه ام به این خانم ، بیش از همه است و هر چه هم که بخواهم از این خانم می خواهم .

 

با توجه به اینکه خیلی وقت استاد میر رجب رو گرفتیم ایشان به روئی گشاده از ما استقبال کردند و ما را مشایعت ! جای دوستان خالی ،پذیرائی شدیم و از محضر استاد بهره ها بردیم … جا داره از زحمات برادر خوبم آقا محمد جواد مهاجــر هم تشکر کنم و برای این پیرغلام امام حسین و خانواده محترمشان عزّت و سلامتی روز افزون آرزومندیم و دعا میکنیم روح محمّد میررجب آقا زاده مغفور و مرحوم استاد میررجب که خود ذاکری خوش صدا و باادب بودند همدر کنار سفره احسان اهل بیت علیهم السّلام متنعم و بهره مند باشد … الهـــی آمیـــن

 

/ 1 نظر / 49 بازدید
محمد رضا

أحسنت